Shop
  • पृथ्वीनारायण शाहले आफ्नो बल, बुद्धि तथा पराक्रमद्वारा अनेकौं राज्यमा विभक्त पुरानो नेपाल एकीकरण गरी आफ्ना उत्तराधिकारीलाई नासोका रुपमा सुम्पिएका थिए । तर उनको मृत्युपश्चात् नेपालमा घात प्रतिघातका अनेकौं शृङ्खला चलिरहे । शिक्षा, उद्योगधन्दा तथा व्यापार व्यवसाय विस्तार गरी देशका सर्वसाधारण नागरिकलाई सुखसुविधा उपलब्ध गराउँदै जानुको सट्टा देशका तात्कालिक प्रमुख प्रशासकहरु आफ्नो परिवार र भाइबन्धुको सुखसुविधा तथा सत्तामोहमै व्यस्त रहे । फलतः समाज विकासक्रम रोकियो र नेपाल विश्वको एउटा निर्धन राष्ट्रका रुपमा परिणत हुन पुग्यो । घातप्रतिघातका शृङ्खला रोकिऊन्, यस्ता घटना कहिल्यै नदोहोरिऊन् भन्ने उद्देश्यले अब यस्तो कहिल्यै नहोस् प्रकाशन गरिएको थियो । तर इतिहास दोहोरिँदो रहेछ,जुन राजा वीरेन्द्रविक्रम शाहको समूल वंशनाशबाट पनि प्रमाणित भयो ।


  • पञ्चायती व्यवस्थाको उत्कर्षमा नेपालको राजनीतिक आन्दोलनमा संलग्न युवाले गरेको उत्सर्गको कथामा आधारित राजनीतिक उपन्यास हो ‘आधा जून’ । २०३६ सालको विद्यार्थी आन्दोलन र तत्कालीन नेकपा मालेको राजनीतिमा संलग्न निम्नमध्यमवर्गीय परिवारमा जन्मेको युवाको जीवनमार्फत उपन्यासले नेपाली समाजको पिँधमा परेका सर्वसाधारणले राज्यबाट भोगेको तिरस्कार र अपमान, ग्रामिण समाजमा रहेको शक्तिसम्बन्ध केलाएको छ ।
    इतिहास र स्वैरकल्पनाको दोसाँध तथा पोखरा वरपरको आञ्चलिक भाषामा लेखिएको यो उपन्यास नेकपा मालेको गठन, विकास र त्यसको अवरोहका यात्री बनेका अनेक मानिसको त्याग, समर्पण र राजनीतिले उजाड बनाएका मानिसको जीवन्त अभिलेख हो ।
    झलक सुवेदी राजनीतिक विश्लेषक तथा मुल्यांकन मासिकका पूर्वसम्पादक हुन् । उनको ‘ब्रिटिश साम्राज्यको नेपाली मोहरा’ पुस्तक प्रकाशित छ ।

  • लेखन शैली भनेको आफ्नै अनुहार हो । खगेन्द्र संग्रौलाको लेखनीमा आफ्नै अनुहार छ, जुन सचेत पाठकले सजिलै छुट्याउँछ । झर्रो भाषा र मन छुने शैलीमार्फत उनी हँसाइहँसाइ मानवीय प्रवृत्तिमाथि व्यङ्ग्य गर्छन् । यो ‘आफ्नै आँखाको लयमा’मा प्रस्ट देखिन्छ । यसमा जीवन भोगाइका सम्बन्धमा आफ्नै जीवनका केही पाटाहरु, पुराना लेखकहरुको लेखनगत प्रवृत्तिसँग जोडिएर आएको आनीबानी, विदेशयात्रा र लेखक बन्न चाहनेलाई टिप्ससहितको संस्मरणात्मक निबन्धहरु समावेश गरिएका छन् ।
     खगेन्द्र संग्रौला नेपालका सबैभन्दा लोकप्रिय स्तम्भकारहरुमध्ये एक हुन् । समकालीन नेपालको राजनीतिबारे पत्रपत्रिकामा छापिएका उनका कटु विश्लेषणमार्फत उनले धेरै प्रशंसक र आलोचकसमेत कमाएका छन् । उनी सबल उपन्यासकार र निबन्धकार पनि हुन् । ‘जूनकीरीको संगीत’ र ‘फूलमाया’ उनका उपन्यास हुन् भने ‘घोडा, इश्वर र मेरा बा’, ‘सम्झनाका कुइनेटाहरु’, ‘आफ्नै आँखाको लयमा’ उनका निबन्ध संग्रह हुन् । ‘आफ्नै आँखाको लयमा’को लागि उनले २०६८ सालको पद्मश्री पुरस्कार पाएका छन् ।

  • २०१७ मा राजा महेन्द्रले प्रथम जननिर्वाचित प्रधानमन्त्री विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालालाई सैन्य शक्ति प्रयोग गरेर गिरफ्तार गरे । झन्डै आठ वर्षपछि २०२५ कात्तिक १४ का दिन कोइराला कारामुक्त हुनुभयो । स्वास्थ्योपचारको अलमल र यताउतिपछि उहाँले सशस्त्र क्रान्तिको अनिवार्यताको आह्वान गर्नुभयो । त्यस आह्वानको राजनीतिक औचित्य के थियो, त्यो बेग्लै कुरा हो । तर त्यस आह्वानले हरिहर विरही जस्ता भावुक स्वप्नदर्शीलाई क्रान्तिकारी बनायो । त्यस दृष्टिले हरिहर विरहीको यो संस्मरण नेपाली क्रान्ति कथाको एउटा अध्याय हो ।
    मैले यत्तिको वस्तुनिष्ठ संस्मरण पढेको छैन ।

  • विमल निभा नेपाली कविताका सशक्त हस्ताक्षर हुन् । उनका दुईवटा कविता सङ्ग्रह र तीनवटा व्यङ्ग्य सङ्ग्रह प्रकाशित छन् । सर्वप्रथम २०४० सालमा प्रकाशित आगोनेर उभिएको मानिसको यो तेस्रो संस्करण हो ।


  • अत्यन्त स्वाभाविक भाषा र सुन्दर शैलीमा लेखिएको एक सशक्त संस्मरणात्मक कृति हो आमाको मुटु । मूल सडकको छायामा परी कान्तिहीन हुँदै गएको भद्रपुर नगरी र अज्ञानी डाक्टरहरुको निर्मम प्रयोगशाला बन्न अभिशप्त एक आमाको मर्मान्तक कथा हो यो । लेखककी आमाको मुुटुको मात्र होइन, धेरै आमाको मुटुको मुटु छुने कथा पनि हो यो कृति । उनको परिवारको मात्र होइन, नेपाली समाजमा भइरहेका रुपान्तरणका आयामहरु, प्राप्ति र पीडाको जीवन्त अभिलेख हो आमाको मुटु ।
    रामेश कोइराला मुटुरोग विशेषज्ञ हुन् । उनको ‘कोपिला आश्रम’ उपन्यास प्रकाशित छ ।

  • महेशविक्रम शाह कथामार्फत यथार्थको अद्भुत र अविस्मरणीय धरातल निर्माण गर्ने यथार्थवादी कथाकार हुन् । उनी हरेक दुःखलाई नजिकबाट सूक्ष्म चेतनाले सुँघ्न, हेर्न र छाम्न सक्छन् । अनि त्यही जीवन्ततालाई पाठकसमक्ष प्रस्तुत गर्न सक्छन् । आफ्नो धरतीको माटोद्वारा निर्मित मात्र होइन, यात्राक्रममा टेकेका विदेशी धरतीको पृष्ठभूमिमा रचित उनका कथामा पनि नेपाली मुटुको धड्कन प्रस्ट सुनिन्छ । उनका कथामा सरल र सहज शैली तथा त्यसबाट उजागर हुने कलात्मक सौन्दर्यको लोभलाग्दो बान्कीले सिर्जनात्मक प्रबलता पाइन्छ । ‘छापामारको छोरो’ कथासङ्ग्रहका लागि २०६३ को मदन पुरस्कार पाएका शाह वर्तमानका सशक्त हस्ताक्षर हुन् ।

  • नेपालीपनाभित्र अनुहार मेटिँदै गएकाले चिन्दै नचिनिने नदी कामहाप्रवाहमा प्रस्तुत प्रवृत्तिसहित आफ्नो अलग्गै र नित्तान्त नवीन अनुहार लिएर आइरहेका कवि क्षितिजका कविताहरू बौद्धिकताको रमरमरहित सरल, सहज उपमा र रूपक निर्मित विम्बहरूका नवछटाले सिँगारिएका छन् । उनका कवितामा देखिने नेपाली प्रकृति, नेपाली जीवन र नेपाली समाजका विम्बहरू सजिव छन् । संवेगात्मक छन् र भाव प्रबल छन् ।
    कवितालाई स्पष्ट दिशा अर्थात एक आदर्शको प्रवक्ताको सट्टा वस्तुगत यथार्थको प्रतिविम्बनका अर्थमा लिँदा यसभन्दा प्रभावकारी ढंगले ज्यादै कम मात्र आजका आफूलाई प्रगतिवादी भन्ने कविले वस्तुयथार्थको जीवन्तताको अंकन गर्न सक्दछ ।

    रमेश क्षितिज सशक्त कवि तथा प्रशासक हुन् । उनको ‘घर फर्किरहेको मानिस’ कविता संग्रह प्रकाशित छ ।


  • बदलिँदो नेपाली समाज परिवर्तनको मझधारमा रहेको नेपाली समाजको जिउँदो तस्बिर हो । यस पुस्तकमा राज्यसत्ता, समाज, परिवार र व्यक्तिबीचका सम्बन्ध, सङ्घर्ष र परिवर्तनलाई अभिलेखन गरिएको छ । पुस्तकमा बदलिँदो नेपाली समाजबारे माक्र्सवादी कोणबाट मसिनो अध्ययन र गहिरो विश्लेषण गरिएको छ । यस पुस्तकमार्पmत नेपाली समाजशास्त्रको निर्माणलाई विस्तार गर्न खोजिएको छ ।
    चैतन्य मिश्र नेपालका अगुवा समाजशास्त्री तथा प्राध्यापक हुन् । मौलिक, आलोचनात्मक र अद्यावधिक सोचाइ एवम् लेखाइका लागि समाजशास्त्रीय क्षेत्रमा मिश्रजति उचाइ पाएका नेपाली चिन्तक कमै छन् । मिश्र नेपालमा विकसित भइरहेको विशिष्ट चरित्रको पुँजीवादबारे माक्र्सवादी दृष्टिकोणबाट खोज र विश्लेषण गर्दै आएका छन् ।

  • जिउनलाई साना–ठूला संघर्ष गर्ने मानिसका झैं मेरा पनि केही अनुभव छन्, सुखका र दुःखका । सफलताका र विफलताका । स्वार्थका र त्यागका । थिचोमिचोका र असन्तोषका । हेलाँहोचोका र विरोधका । जीतका र हारका । जीवनको उकाली उक्लिन खोज्दा बाटामा घरीघरी चिप्लेर लडेका कथाहरु मेरा पनि छन् । कहिलेकाहीँ चौतारी हुँदै देउरालीसम्म पुगेर जीतबाजीको सास फेरेका क्षणहरु मेरा पनि छन् । हर्षमा हाँसेका केही कुरा छन्, पीडामा रोएका केही कुरा छन् । जीवनका यिनै झिना–मसिना कुरा गाँसिएर, अनुभवमाथि अनुभव थपिँदै जीवनका ठूल्ठूला कुरा बन्दारहेछन् । इँटमाथि इँट खप्टिँदै विशाल महल बनेजस्तै । जीवनका यस्तैयस्तै झिना–मसिना कथाहरुको सङ्ग्रह हो ‘बाल्यकालका पदचापहरू’ ।
    स्तम्भकार, उपन्यासकार र निबन्धकार खगेन्द्र संग्रौलाका ‘जूनकीरीको सङ्गीत’ र ‘फूलमाया’ उपन्यास तथा ‘घोडा, इश्वर र मेरा बा’, ‘सम्झनाका कुइनेटाहरु’ आदि निबन्धसङ्ग्रह प्रकाशित छन् । ‘आफ्नै आँखाको लयमा’का लागि उनले पद्मश्री पुरस्कार (२०६८) प्राप्त गरेका छन् ।